Table selection czyli łatwe gry w pokera w Twoim zasięgu
Do wygrywania w pokera nie potrzeba wielkich umiejętności. Wystarczy znaleźć kogoś, kto gra słabiej od nas. Wbrew pozorom nie dotyczy to tylko stawek micro. Reguła ta działa na każdym limicie. Trzeba jedynie stosować się do podstawowych zasad wyboru stolików (tzw. table selection).
Standardowo pokerroomy udostępniają w lobby trzy wskaźniki, na podstawie których dokonuje się wyboru stołu. Są to:
Średnia pula – Częste i duże pule są oznaką luźności graczy. Bardzo niskie pule są oznaką, że gracze angażują się w grę po flopie tylko z bardzo dobrymi układami. Przy selekcji stołu staramy się siadać przy tych z dużymi pulami średnimi licząc na zgarnięcie co najmniej jednej z nich.
Gracze/flop – % liczba graczy oglądających flop. Dla gier full fing >20% oznacza luźny stolik. Dla gier shorthanded będzie to >25%. Czym częściej gracze oglądają flop, tym gorszymi rękami muszą później grać. Powinieneś próbować to wykorzystać.
Ręce/godzina – Im więcej rąk na godzinę jest granych, tym pojedyncze rozdania szybciej się kończą (nie dochodzą do showndownu). Im rąk na godzinę jest mniej, tym rzadziej gracze pasują przed obejrzeniem flopa. Oznaczać to może również większą ilość graczy uczestniczących w rozdaniach (multipoty). Powinieneś grać na stolikach na których jest rozgrywana mniejsza liczba rąk.
Powinieneś pamiętać, aby selekcję stolików dostosowywać również do swojego stylu gry. Nie ma sensu siadać do każdego luźniejszego stolika, jeżeli sam prezentujesz bardzo selektywny styl gry. Tak samo wygląda kwestia oglądalności flopa. Nie zawsze gracze często oglądający flopa są graczami słabymi. Dobrze gracze potrafią dobrze przeczytać Twoją grę, jeżeli prezentujesz zbyt selektywne podejście. Bądź zatem ostrożny.
Podobnie jest z niską oglądalnością flopa (poniżej 10%).
Na takich stolikach rzadko generowana jest jakaś większa akcja, ale jeżeli potrafimy grać luźno i agresywnie to będziemy w stanie zebrać wiele mniejszych pul. Sumarycznie mogą one się złożyć na całego buy ina.
Dodatkowo w selekcji stołów bardzo pomagają notatki lub też oznaczanie graczy odpowiednimi kolorami. Jeżeli pokerowe oprogramowanie nie oferuje możliwości oznaczenia gracza kolorem to w notatkach możemy zapisywać swoje komentarze na temat gry danego gracza, lub np. ocenić jego umiejętności od 1 do 10.
Im średnia ocena stolika jest niższa tym chętniej w przyszłości powinieneś się do niego dosiadać. Jeżeli zdecydujesz się na oznaczanie graczy to powinieneś nadawać ocenę każdemu z kim grałeś. Z początku będzie to pracochłonne, ale jeżeli grasz regularnie to po maksymalnie miesiącu będziesz już doskonale wiedział czy wchodzisz do zbiornika z płotkami czy z piraniami. Nowi gracze, niesklasyfikowani na liście będą przeważnie osobami szukającymi rozrywki i należy się do nich dosiadać.
Jest to najprostszy sposób selekcji stolików bazujący na ogólnodostępnych danych. Selekcję stolików można prowadzić również za pomocą wyspecjalizowanych w tym celu stron lub programów. Większość z nich jest jednak płatna.
Gra w pokera z regularsami.
Regularsami określa się potocznie graczy regularnie grających i wygrywających na danych stawkach. Gra z takimi przeciwnikami jest zdecydowanie trudniejsza ze względu na ich doświadczenie oraz „niezabawowe” podejście do pokera. Czy warto jest grać z kimś od kogo trudno jest cokolwiek wygrać? Zdecydowanie tak!
To nie słabi gracze zweryfikują Twoje umiejętności, ale gracze, którzy regularnie wygrywają na danym limicie. Gra z regularsami wskazuje na braki w naszej grze i zmusza nas do ciągłego doskonalenia różnych aspektów pokera. Poszczególne limity stawek różnią się przede wszystkim ilością regularsów (i ich jakością) w stosunku do graczy przypadkowych. Twoim celem powinno być uzyskanie przewagi nad możliwie wieloma przeciwnikami, a unikanie tych, z którymi zupełnie w danej chwili nie dajesz sobie rady. Czym większe pokerowe umiejętności będziesz prezentował tym będziesz miał większe spektrum możliwości przy selekcji stolików.
